بیم آن می رود که نظام حکمرانی نتواند صدای بخش مهمی از جامعه را بشنود و در یک "مغالطه" خطرناک، طیف وسیعی از "مردم" حذف و یا سرکوب شود و فضای دوقطبی "خودی و غیر خودی"در جامعه تقویت گردد.
قدرت رسمی فکر می کند اگر به این اعتراضات و به این حرفها توجه کنند، نوعی عقبنشینی به حساب میآید... سیستمی که توجه به تغییر نداشته باشد .. محکوم به شکست است.
اگر اتهام بی اخلاقی به "اینان" زده می شود، اتهام بزرگ تر متوجه "آنان"ی است که به مدت دو یا سه برابر عمر این جوان و نوجوان، بودجه های نجومی فرهنگی و تبلیغی را بلعیده اند ولی در عمل نه کاری برای اعتلای فرهنگ کرده اند و نه تبلیغی برای اسلام.